شوق انتظار
جامه شوق برتنم زعشق تو نموده ام
سرمه به چشم عاشقم زشوق توکشیده ام
میروم هر کجا چوموج ـ بدامن نسیم صبح
رایحه تن ترا تا زسمن شمیده ام
ابر بهار میشوم در آسمان یادتو
مخمل سبز عشق را بر ره دل تنیده ام
گل به کنارو گل به بر سایۀ عشق تو به سر
تا به خیال وصل تو ، ازهمه دل بریده ام
موج به موج نقش تو در آبشار خاطرم
آینه گونه هرکجا سرو قدت کشیده ام
شعله سرکشى چنان مرا بردبه آسمان برد
تاکه زشهد لعل توشیر وعسل چشیده ام
مستم و مى پرستى ام ازآرزوى وصل تست
قامت غم زدیدنت به شهرخود خمیده ام
لعبت کولی وش تو ، کجا رود زکوی تو
خیمه زنم به کوچه ات ، درگه تو گزیده ام
آیینه حضور تو محوطه خیال من
کوچه به کوچه ،کو به کو ، نقش تو روى دیده ام
پیام بهار
آمد بهار، طرف چمن لاله ها دمید
مجنون بید کنارۀ جوى قامتش خمید
بلبل کنار گل بنشست، خواند طرح عشق
کوکوزنان ، کبک به کهسارها چمید
مهتاب زر فشان شد وستاره گل فشان
اقاقى و شبو و سمن هرکجا رسید
عنبر فشانده است به بوستان نسترن
پندک زشوق، جامه رنگین خود درید
شد مست و پرفشان پرستو به آسمان
با چهچۀ پیام بهار ـ هرکجا پرید
شبنم بشست روى گل از اشتیاق وشوق
شد قطرۀ شفاف وزگیسوى گل چکید
دامن کشان ابربهاران برآسمان
اندرپناه باد بهرگوشه اش دوید
عنبر فشاند گیسوى مرسل به طرح باغ
دریا خط دگر به دل سبزها کشید
چوپان بچه به دره سرودن گرفت ناى
آنجا که دل به وصلت یارش، برگزید
چادر نشین دختر مست از خمارعشق
اندر کنا ر چشمه به دلدار خود رسید
فصل بهار وصلت دیدار و ذوق عشق
شد دست آرزو ، به تن خسته ام تنید
موجى به فصل باورمن رخنه کرد ونور
دامن کشان به خلوت غمهاى من دوید
هوشنگ پارسا (۰۶/۰۴/۰۶).
